مقایسه تأثیر بازخورد مستقیم و غیرمستقیم بر دقت دستوری نگارش عربی بر پایه نظریه لایستر و رانتا
کد مقاله : 1006-ARCONF6 (R1)
نویسندگان
پوران رضائی چُوشَلی *
استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، ایران، تهران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تحلیل مقایسه‌ای تأثیر دو روش بازخورد اصلاحی مستقیم و غیرمستقیم بر بهبود دقت دستوری دانشجومعلمان در درس نگارش عربی انجام شد. چارچوب نظری این مطالعه بر پایه الگو و طبقه‌بندی بازخوردهای اصلاحی لایستر و رانتا (۱۹۹۷) استوار است. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‎آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجومعلمان رشته آموزش زبان عربی دانشگاه فرهنگیان قم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از این میان، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد ۴۵ دانشجومعلم انتخاب شده و به تصادف در دو گروه آزمایش (گروه بازخورد مستقیم با ۱۵ نفر و گروه بازخورد غیرمستقیم با ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل آزمون‌های موازی نگارش عربی در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‎آزمون بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیری (ANCOVA) در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که هر دو نوع بازخورد اصلاحی مستقیم و غیرمستقیم بر بهبود دقت دستوری دانشجویان تأثیر مثبت و معناداری دارند؛ با این حال، مقایسه میانگین‌ها نشان داد که بازخورد اصلاحی غیرمستقیم در مقایسه با بازخورد مستقیم، تأثیر پایدارتر و موثرتری بر کاهش خطاهای دستوری دانشجومعلمان در درس نگارش عربی دارد. نتایج این پژوهش بر اهمیت به‌کارگیری بازخوردهای فراشناختی و غیرمستقیم در آموزش نگارش عربی تأکید می‌کند.
کلیدواژه ها
بازخورد اصلاحی مستقیم، بازخورد اصلاحی غیرمستقیم، دقت دستوری، نگارش عربی، الگوی لایستر و رانتا.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی