| بررسی مقایسه‌ای روشهای آموزشی زبان عربی در مدارس ایران و دیگر کشورهای اسلامی و غیر اسلامی (با تکیه بر رویکردهای آموزش مبتنی بر ارتباط، وظیفه و محتوا) |
| کد مقاله : 1008-ARCONF6 (R1) |
| نویسندگان |
|
مهران غلامعلی زاده *1، فاطمه تنها2 1استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات عرب دانشگاه فرهنگیان 2استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| با توجه به اهمیت روزافزون زبان عربی در ابعاد فرهنگی، مذهبی، اقتصادی و سیاسی، شناخت و ارزیابی روشهای مؤثر آموزش این زبان در سطح بین‌المللی، از ضرورت بالایی برخوردار است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و در پرتو رویکردهای آموزشی (ارتباطی، مبتنی بر وظیفه و محتوا)، به بررسی مقایسه‌ای نظام‌‌های آموزشی -در سطح بین‌الملل- با رویکردهای متفاوت در خصوص آموزش زبان عربی می‌پردازد. جامعه پژوهش شامل کشورهای عرب‌زبان، کشورهای غیرعرب اسلامی و کشورهای غربی است که زبان عربی را به عنوان زبان دوم آموزش می‌دهند. ابزارهای اصلی گردآوری داده‌ها، تحلیل اسنادی (مطالعه کتب درسی، برنامه‌های درسی، مقاالت علمی و گزارش‌‌های آموزشی) و همچنین استفاده از داده‌های کمّی ثانویه (آمار مربوط به ساعت تدریس، تعداد زبان‌آموزان و نتایج ارزیابی‌ها) است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که هر یک از کشورها بسته به اهداف آموزشی، بستر فرهنگی و دسترسی به منابع، از روش‌‌ها و رویکردهای متفاوتی بهره می‌برند. نظام آموزشی ایران همچنان گرایش غالب به آموزش ساختارمحور و ترجمه‌ای دارد، در حالی که بسیاری از کشورهای مورد بررسی به سمت رویکردهای ارتباطی و مهارت‌محور حرکت کرده‌اند .به طور کلی، روشهای سنتی همچنان در برخی مناطق رایج هستند، اما گرایش فزایند‌‌ه‌ای به سمت روشهای نوین، مبتنی بر ارتباطات، فناوری و یادگیریِ فعال مشاهده می‌شود. همچنین، نقش معلم، رویکردهای ارزشیابی و میزان استفاده از فناوری آموزشی، تفاوت‌‌های چشمگیری را در میان نظام‌‌های آموزشی مورد بررسی نشان می‌دهد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش زبان عربی، روشهای تدریس، مطالعات تطبیقی، رویکردهای آموزشی، زبانشناسی کاربردی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
