بعد فرهنگی در آموزش زبان عربی از شایستگی زبانی تا توانش بین‌فرهنگی
کد مقاله : 1016-ARCONF6 (R1)
نویسندگان
جمال طالبی قره قشلاقی *1، زهرا طالبی قره قشلاقی2
1دانشیار گروه زبان عربی دانشگاه فرهنگیان
2دانشجوی آموزش زبان عربی دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
آموزش زبان خارجی در رویکردهای جدید زبان‌شناسی کاربردی، تنها انتقال مجموعه‌ای از قواعد دستوری و واژگان نیست، بلکه فرایندی چندبعدی است که شناخت فرهنگ جامعه زبانی را نیز در برمی‌گیرد. زبان به عنوان نظامی اجتماعی و فرهنگی، بازتاب‌دهنده شیوه تفکر، ارزش‌ها، باورها، تاریخ و روابط اجتماعی گویشوران خود است. ازاین‌رو، آموزش زبان عربی به غیر عرب‌زبانان بدون توجه به مؤلفه‌های فرهنگی، موجب شکل‌گیری توانش زبانی ناقص و ناتوانی در برقراری ارتباط مؤثر می‌شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی، جایگاه بعد فرهنگی در آموزش زبان عربی را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که عناصر فرهنگی همچون ارزش‌های اجتماعی، نظام‌های تعاملی، میراث دینی، ادبیات، تاریخ و آداب ارتباطی، نقشی اساسی در فهم درست زبان عربی دارند. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که ادغام فرهنگ در برنامه‌های آموزشی زبان عربی، علاوه بر افزایش انگیزه یادگیرندگان، موجب توسعه شایستگی ارتباطی و بینافرهنگی آنان می‌شود. همچنین، طراحی کتاب‌های آموزشی مبتنی بر فرهنگ، بهره‌گیری از متون اصیل و آموزش تفاوت‌های فرهنگی میان زبان عربی و زبان مادری زبان‌آموزان، از مهم‌ترین راهکارهای ارتقای کیفیت آموزش این زبان به شمار می‌آید.
کلیدواژه ها
آموزش زبان عربی، فرهنگ، زبان‌شناسی کاربردی، شایستگی ارتباطی، شایستگی بینافرهنگی، آموزش زبان خارجی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی