| رهیافتی نوین در آموزش مکالمه زبان عربی، با تحلیل تطبیقی روش‌های نو در کشورهای مختلف |
| کد مقاله : 1112-ARCONF6 (R1) |
| نویسندگان |
|
محمدعلی کاظمی تبار * گروه آموزش زبان و ادبیات عرب، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی
14665-889، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| آموزش مکالمه عربی در بسیاری از محیط‌های آموزشی با چالش‌هایی مانند غلبه آموزش ساختارمحور، محدود بودن فرصت تعامل واقعی، فاصله میان محتوای آموزشی و موقعیت‌های ارتباطی و بهره‌گیری غیرهدفمند از فناوری مواجه است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های مؤثر در آموزش نوین مکالمه عربی و ارائه چارچوبی زمینه‌مند برای ایران انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف،کاربردی و از نظرروش، مطالعه‌ای اسنادی ـ تطبیقی با رویکرد کیفی است. داده‌های پژوهش از مطالعات علمی، پژوهش‌های تجربی و توصیفی و اسناد برنامه‌ای مرتبط با آموزش مکالمه عربی در هشت کشور آمریکا، امارات، مصر، ژاپن، فرانسه، اردن، مراکش و لبنان استخراج و بر اساس مجموعه‌ای از معیارهای مشترک شامل هدف آموزشی، فرصت تعامل، نوع فعالیت، نقش فناوری، نقش معلم و زبان‌آموز، محتوای فرهنگی، بازخورد و ارزشیابی و شرایط زمینه‌ای تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که با وجود تفاوت‌های قابل توجه میان زمینه‌های آموزشی، چند مؤلفه در تجربه‌های مورد بررسی تکرار می‌شوند: ایجاد فرصت واقعی برای تعامل و تولید گفتار، استفاده از تکالیف معنادار و موقعیت‌های شبیه‌سازی‌شده، بهره‌گیری هدفمند از فناوری، توجه به مؤلفه‌های فرهنگی و بینافرهنگی، ارائه بازخورد و تقویت انگیزش و تمایل به برقراری ارتباط. بااین‌حال، شواهد کشورها از نظر نوع و قدرت یکسان نیستند؛ ازاین‌رو نمی‌توان یک روش واحد را به‌عنوان بهترین روش آموزش مکالمه معرفی کرد. بر اساس تحلیل قابلیت انتقال، چارچوب پیشنهادی پژوهش با عنوان «الگوی ارتباطی ـ زمینه‌مند ـ فناورانه آموزش مکالمه عربی» بر تعامل ارتباطی به‌عنوان هسته اصلی و بر تکلیف، شبیه‌سازی، فناوری، فرهنگ، بازخورد و انگیزش به‌عنوان مؤلفه‌های پشتیبان استوار است. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش مکالمه عربی، آموزش ارتباطی، آموزش مبتنی بر تکلیف، فناوری آموزشی، تحلیل تطبیقی، زمینه‌مندی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
