| طراحی واحد یادگیری آموزشی نوین در آموزش زبان عربی: چارچوبی عملکردمحور مبتنی بر رویکرد ارتباطی و یادگیری تکلیف محور |
| کد مقاله : 1115-ARCONF6 (R3) |
| نویسندگان |
|
کیمیا فتحی * دانش آموخته دکتری تخصصی زبان و ادبیات عربی |
| چکیده مقاله |
| تحولات معاصر در حوزه آموزش زبان‌های خارجی، ضرورت گذار از الگوهای آموزش محتوامحور و انتقال مستقیم دانش زبانی به الگوهای یادگیری فعال، معنامحور، ارتباطی و عملکردگرا را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، آموزش زبان عربی به‌دلیل ویژگی‌هایی همچون تنوع نظام صرفی و نحوی، وجود دوگانگی زبانی میان گونه معیار و گونه‌های گفتاری، فاصله میان زبان آموزشی و کاربردهای واقعی زبان، و نیز غلبه نسبی روش‌های سنتی، نیازمند بازاندیشی در سطح طراحی آموزشی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات اسنادی انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که واحد یادگیری زبان عربی زمانی می‌تواند از یک «درس» معمولی به یک «واحد یادگیری» واقعی تبدیل شود که از یک موقعیت ارتباطی معنادار آغاز شود، به اهداف عملکردی قابل سنجش منتهی گردد، چهار مهارت زبانی را در پیوند با عناصر زبانی سازمان دهد، فعالیت‌ها را از دریافت معنادار به تولید و تعامل هدایت کند، تکالیف را بر اساس میزان پیچیدگی به‌صورت تدریجی سامان دهد و ارزشیابی را از سنجش محفوظات به سنجش عملکرد واقعی زبانی منتقل سازد. بر این اساس، الگوی پیشنهادی پژوهش شامل هشت مؤلفه اصلی «تحلیل نیاز، موقعیت یادگیری، اهداف عملکردی، محتوای زبانی و فرهنگی، توالی فعالیت‌ها و تکالیف، تعامل و نقش‌ها، منابع و فناوری، و ارزشیابی و بازخورد» است. الگوی مذکور می‌تواند مبنایی برای طراحی واحدهای آموزشی زبان عربی در سطوح مختلف آموزشی قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| طراحی آموزشی، واحد یادگیری، آموزش زبان عربی، آموزش ارتباطی، یادگیری مبتنی بر تکلیف، مهارت‌های زبانی، طراحی برنامه درسی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
