| عامل‌های هوشمند در یادگیری زبان عربی؛ تبیین ظرفیت‌های تعامل، تمرین و بازخورد شخصی‌سازی‌شده در یادگیری زبان |
| کد مقاله : 1156-ARCONF6 (R1) |
| نویسندگان |
|
محدثه السادات حسینی *1، علی بهادری2 1دانشجوی کارشناسی پیوسته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان دانشکده زینبیه استان تهران 2استادیار گروه الهیات دانشگاه فرهنگیان دانشکره زینبیه استان تهران |
| چکیده مقاله |
| ارزیابی علمی و انتقادی ظرفیت عامل‌های هوشمند (Intelligent Agents / AI Agents / Agentic AI) در پشتیبانی از سه مؤلفه به‌هم‌پیوسته یادگیری زبان عربی، شامل تعامل زبانی، تمرین انطباق‌پذیر و بازخورد شخصی‌سازی شده در این تحقیق مورد اهتمام قرار گرفت. برخلاف بسیاری از نوشته‌های عمومی درباره «هوش مصنوعی در آموزش زبان» که عمدتاً به معرفی ابزارهای گفت‌وگومحور بسنده می‌کنند، این مقاله تمایز مفهومی میان چت‌بات واکنشی، مدل زبانی بزرگ و عامل هوشمند خودمختار را مبنای تحلیل قرار می‌دهد. مرور نظام‌مند پیشینه داخلی و خارجی نشان می‌دهد که پژوهش‌های موجود عمدتاً بر چت‌بات‌های زبان انگلیسی متمرکز بوده‌اند و زبان عربی و مفهوم عامل هوشمند به‌طور هم‌زمان کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند. بر این اساس، یک چارچوب مفهومی نه‌مرحله‌ای برای چرخه تشخیص سطح، تعیین هدف، طراحی مسیر شخصی‌سازی‌شده، تعامل، تمرین، تحلیل عملکرد، بازخورد، اصلاح و پایش پیشرفت ارائه می‌شود که در آن نقش عامل هوشمند، زبان‌آموز و معلم به‌روشنی از یکدیگر متمایز می‌شود. همچنین، چالش‌های جدی این فناوری، از توهم‌گویی و ناتوانی در تمایز عربی معیار از گویش‌ها گرفته تا حریم خصوصی، وابستگی یادگیرنده و ضرورت نظارت معلم، مورد بررسی قرار می‌گیرند. در نهایت، یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد که عامل هوشمند، در صورت طراحی مسئولانه، می‌تواند به‌عنوان مکملی مؤثر در آموزش زبان عربی و در کنار معلم و تعامل انسانی به ارتقای فرایند یادگیری زبان کمک کند. |
| کلیدواژه ها |
| عامل هوشمند؛ هوش مصنوعی مولد؛ یادگیری زبان عربی؛ شخصی‌سازی یادگیری؛ بازخورد هوشمند؛ یادگیری تطبیقی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
