آسیب‌شناسی درس آزمایشگاه زبان عربی در دانشگاه فرهنگیان از دیدگاه دانشجویان: چالش‌ها و راهکارها
کد مقاله : 1169-ARCONF6 (R1)
نویسندگان
زهرا برزگر1، هانیه نگهداری1، محمدصادق ضرونی *2
1دانشجوی کارشناسی آموزش زبان عربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات عرب، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
پژوهش پیش‌رو با هدف آسیب‌شناسی وضعیت موجود درس "آزمایشگاه زبان عربی" در دانشگاه فرهنگیان و ارائه راهکارهای عملی برای ارتقای کیفیت اجرای آن از منظر دانشجویان انجام شده است. این مطالعه به‌شیوه توصیفی-پیمایشی صورت گرفته و جامعه آماری آن‌را 56 نفر از دانشجو-معلمان دختر رشته آموزش زبان عربی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می‌دادند. نمونه‌گیری به‌روش سرشماری انجام شد و ۵۶ نفر به‌صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته در چهار حوزه کلیدی زیرساخت‌ها و امکانات سخت‌افزاری، منابع آموزشی و محتوای درسی، مهارت‌های فنی، دیجیتال و شایستگی‌های حرفه‌ای استادان، و انگیزه و رفتار یادگیرندگان بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط چند تن از متخصصان تأیید و پایایی آن از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها حاکی از آن است که در حوزه‌های چهارگانه، کاستی‌هایی وجود دارد؛ چنان‌که ۶5 درصد مشارکت‌کنندگان، امکانات فیزیکی و تجهیزات آزمایشگاهی را ناکافی، ۶۶ درصد محتوای آموزشی را فاقد هم‌خوانی با نیازهای واقعی تدریس در مدارس، و ۵۵ درصد مهارت‌های فنی، دیجیتال و شایستگی‌های حرفه‌ای استادان و غلبه رویکردهای سنتی و غیرفعال در تدریس را از موانع اساسی یادگیری ارزیابی کرده‌اند. همچنین بیش از ۵۰ درصد پاسخ‌دهندگان، کاهش تعهد فردی، تمرین ناکافی و مشارکت پایین خویش را از عوامل مؤثر در تشدید اضطراب زبانی و افت اعتمادبه‌نفس در مهارت‌های شفاهی دانسته‌اند. بر مبنای یافته‌ها، استانداردسازی زیرساخت‌های آزمایشگاهی، بازنگری محتوای درسی مبتنی بر نیازهای میدانی، توانمندسازی کادر علمی در حوزه فناوری‌های آموزشی و گذار از ارزشیابی نظری به سنجش عملکردی، به‌عنوان مهم‌ترین راهکارهای عملیاتی پیشنهاد گردیده است.
کلیدواژه ها
آسیب‌شناسی، آزمایشگاه زبان عربی، مهارت‌های شنیداری و گفتاری، دانشگاه فرهنگیان.
وضعیت: پذیرفته شده